“നീ വന്നില്ലെങ്കിലും, ഞാൻ പോകുന്നില്ല,” അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. “ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. എന്റെ ഓർമയിൽ.” Would you like this translated into English or transliterated to read in Roman script (Malayalam written with English letters)?
പാതിരാത്രിയിലെ മഴ പെയ്തു തീർന്നിരുന്നു. വീട്ടിനകത്ത് ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞു. ജനലഴികൾക്കിടയിലൂടെ തെരുവ് വിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം അരിച്ചിറങ്ങി. cherukathakal malayalam
അവൾ ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കയിലുരുണ്ടു. കൈയിലൊന്നും തൊടാൻ തോന്നിയില്ല. മൊബൈൽ പോലും എടുത്തില്ല. കണ്ണടച്ചാൽ എല്ലാം മറക്കുമെന്ന് അവൾ വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ, കണ്ണടച്ചപ്പോൾ കണ്ടത് അവന്റെ മുഖമായിരുന്നു. cherukathakal malayalam
എത്ര കാലമായി? മൂന്നു വർഷമോ നാലോ? ഓർമയ്ക്ക് നിറമില്ലെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൾക്ക് തോന്നി, ഓർമയ്ക്ക് നിറമുണ്ട്. മഞ്ഞയും നീലയും ചാരവും കലർന്ന ഒരു നിറം. കാലം കഴിയുന്തോറും അത് മങ്ങുന്നു, പക്ഷേ മായുന്നില്ല. cherukathakal malayalam
അവൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ വരും, കാത്തിരിക്കണം.”
അവൾ ഒന്നു ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ വേദന ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ഒരു തരം വിടുതൽ.
അവൾ എഴുന്നേറ്റു ജനൽ തുറന്നു. പുറത്ത് നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം. എങ്ങോ കുരച്ചു നായ. ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ ഇരമ്പിക്കടന്നു. ജീവിതം പഴയതുപോലെ തന്നെ തുടരുന്നു.