Qadimgi Buxoro bozorlarining shovqini orasida, ikki bola – Devdas va Paro – bir-biriga mehr qo‘ygan edi. Ular yonma-yon o‘sgan, bir hovuzdan suv ichgan, bir daraxt tagida o‘yin qilgan. Devdasning otasi boy savdogar, Paro esa oddiy xatot (hunarmand) qiz edi.
Shundan so‘ng Devdas o‘zini mayga, qimorga va o‘limga tashladi. U Chandramukhi ismli raqqosani uchratdi – u yolg‘izlikda unga mehr ko‘rsatgan bo‘lsa-da, Devdasning yuragi faqat Paroda edi. devdas hind kino uzbek tilida
Ertalab uning jasadini o‘sha daraxt tagida topishdi. Paro xabar eshitib, hushidan ketdi. Uning nigohida butun umr yig‘lagan bir sevgi – indamagan, ammo o‘lmagan sevgi – porlab turardi. Qadimgi Buxoro bozorlarining shovqini orasida, ikki bola –
Devdasning yuragi urdi, lekin lablari g‘ururdan qotdi. "Paro, sen men darajamga teng emassan. Otam rozi bo‘lmaydi." Shundan so‘ng Devdas o‘zini mayga, qimorga va o‘limga
Paroning ko‘zlaridan yosh oqdi. U hech nima demadi. O‘sha kuni kechqurun uni katta bir savdogarning o‘g‘liga unashtirdilar. To‘y o‘tda, gul va nog‘ora sadolari ostida bo‘ldi. Paro kelin bo‘lib, uyidan chiqib ketayotganda, Devdas uzoqdan turib tomosha qildi. U indamadi. Faqat birgina qo‘lini ko‘tarib, "Men seni hech qachon unutmayman" deb o‘ziga-o‘zi pichirladi.
